Met Warden Oom Stappers op Nieuwjaarswandeling vanuit St.-Jozef De Geite

Geschreven door op 06-01-2018

Met Warden Oom Stappers op Nieuwjaarswandeling vanuit St.-Jozef De Geite

Op de eerste zaterdag van het nieuwe jaar trok ik richting het Hoogleedse gehucht Sint-Jozef De Geite. Vanuit zal De Geitenhove organiseerden de Warden Oom Stappers hun traditionele Nieuwjaarswandeling. Op het Amersveld was het rond de klok van half negen reeds druk zoeken naar een vrij plaatsje voor mijn wagen. Het bleek zo uit de talrijke deelnemers dat de Warden Oom Stappers een succesrijke Nieuwjaarswandeling tegemoet gingen.

Na de overvloedige regenval van de afgelopen dagen zou het vandaag droog en rustig blijven met aangename wandeltemperaturen. Iedereen wou duidelijk wat verse buitenlucht opsnuiven na de uitbundigheid van de eindejaarsfeesten. Zaal Geitenhove peulde werkelijk uit haar voegen toen ik tussen de meute door mijn lidkaart liet inscannen. De Geite, want zo wordt het gehucht in de volksmond genaamd kende opnieuw een top dag. Een Nieuwjaarswandeling gaat uiteraard gepaard met de nodige begroetingen, wensen en kussen alhier en aldaar. Ik neem dit er maar al te graag bij.

        

De tocht trekt vandaag richting Elle, een gehucht van Kortemark. Het gaat langs zeer rustige, landelijke wegen met tussendoor ook enkele veld- en kerkenwegels. Ik wandel langs de nieuwe industriezone, naast het station van Kortemark en dwars de drukke Staatsbaan waar de wandelaars opnieuw een mooie veldwegel onder de voeten geschoven krijgen. Hier en daar vullen wat goed onderhouden boerderijen het landschap schitterend aan. In het schooltje van Kortemark-Elle mag ik een eerste maal pauzeren na ongeveer 6 km wandelen.

        

De grotere afstanden maakten in Elle een mooie, landelijke lus. De tot wandelpad omgevormde spoorwegbedding Kortemark-Ieper is langs deze lus wel een mooi stukje natuur. Uiteraard wat modder maar een langs een vuile strook werden houten paletten geplaatst, dit wandelt wat gemakkelijker…. Hier werd in 1867 een spoorweg aangelegd met de bedoeling rijke Parijzenaars naar Oostende te brengen. Ik wandel nog over de Spanjaardbeek om terug naar de rustpost in de Vrije Basisschool van Elle te trekken. Hierna gaat de tocht terug richting De Geite, waar ik er nog een korte plaatselijke lus bijneem.

        

Via de achterzijde van Geitenhove werd ik de aanpalende woonwijk ingedropt. Een tijdlang volg ik er het Omer Karel de Laey wandelpad, ingehuldigd in 2009 precies honderd jaar na zijn overlijden. De familie De Laey bepaalde grotendeels de geschiedenis van Hooglede en het ontstaan van de parochie St-Jozef. Omer Karel was een schrijver-dichter, en deze bijna 4 kilometer lange poëziewandeling vormde het ideale eerbetoon. Lang duurde het niet om de behuizing te ruilen voor een open agrarisch landschap waarbij de geuren van menig prei- en kolenveld mijn neusgaren deden van recht staan. Uitkijkend op een verzopen akkerlandschap van diepe tractorslagen en her en der gekleurd met een kleine keuterboerderij en enkele grote serres vervolg ik mijn weg tot aan de rotonde van de Amersveldstraat.

            

Ik stap nog langs het geboortehuis van Omer Karel De Laey, die er als introvert kind zijn jeugd doorleefde. Hij leed als kind aan een hartkwaal en had hierdoor een zwakke gezondheid, het was een dromertje waarbij hij urenlang het landschap kon observeren en nadenken. Vooraleer ik eindig met deze verkwikkende Nieuwjaarswandeling neem ik nog een kijkje binnenin het neo-romaans Sint-Jozefkerkje, daterend uit 1862.

        

In de startzaal heerst een gezellige sfeer van komende en gaande wandelaars, de nieuwjaarswensen vliegen in het rond. De talrijke medewerkers hebben handen te kort om de maar liefst 1828 opgekomen wandelaars op hun wenken te bedienen. Samen met hen klinken we op een vooral gezond en succesrijk wandeljaar … en och ja, op de dag van Driekoningen werd geen Driekoningentaart verloot om het uur, maar wel een befaamde Warden-Oom of Geytetaart. Een lokale, artisanale specialiteit, een licht verteerbare confituurtaart die, ook opgewarmd met roomijs, verrukkelijk is. Benieuwd of er hierin ook een plastieken boon of figuurtje verstopt zat zodat de geluksvogel in wiens stuk taart die gelegenheidsboon opduikt, een gouden kroon zou mogen dragen…..

TEKST: Mario Carton

Geniet mee van enkele sfeerbeelden door op “fotoreportage” te klikken:

Fotoreportage (Mario Carton)
Fotoreportage (Frans D’Haeyere)

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate