41e Marche de la Police de Binche

Geschreven door op 26-11-2017

41e Marche de la Police de Binche

Eén keer per jaar ga ik telkens naar Binche om daar deel te nemen aan een wandelorganisatie van Les Marcheurs de la Police de Binche. Normaalgezien is dat de ‘100km en Thudinie’ maar wegens het vaste pijnpunt van de NMBS kon ik er niet eens aan beginnen. Gelukkig had het bestuur van mijn wandelclub in het begin van het jaar al Binche gepland als busreis vandaag, dus een herkansing om dan toch in de stad van de Gilles te gaan wandelen.

Het is even voor tien uur als ik aan de wandeling van 30 km kan starten via de kleine winkelstraten. Terwijl de kleinere afstanden in de binnenstad blijven, wandelen wij naar het stationsgebouw om een einde te maken aan het centragedeelte. Daar het de gewoonte is blijkbaar hier om de auto’s te parkeren op de voetpaden zijn wij dus genoodzaakt om op de rijweg te blijven wandelen. Eens de dorpskern uit krijgen we direct een ander decor met name een groen golvend weidelandschap waar ook het zijriviertje Le Luce doorstroomt. Merendeels onverharde paadjes brengen ons naar de 1ste rustpost in het schooltje te Buvrinnes. De andere weggebruikers werden door de club gewezen dat er hier wandelaars hun terrein betreden maar gelukkig zoeken we al snel het onverharde op door middel van een bospassage in één van de fusiedorpjes van Estinnes. Al zullen de wandelschoenen nu wel vloeken als ze door de modder moeten gaan daar dit het best gemaaid smal paadje is die door het bos loopt.

        
 
Als er één ding is die je niet in de hand hebt, is het wellicht de weeromstandigheden, maar de wandelaar is een man die van alle seizoenen houdt om zijn wandelschoenen te laten verwennen door al wat ons landje zich aanbiedt. Daar waaraan het gebouw tijdens een luchtgevecht Kapitein Albert Gilbert op 14 mei 1940 sneuvelde nemen we afscheid van de 20 km- stappers en zoeken wij het bos op waarin wij moeten laveren van de ene naar de andere zijde om niet in één of grotere plas te belanden. In dat bos liep vroeger van Binche naar Vellereille-les-Brayeux ook een oude spoorweg die wij nog kunnen herkennen daar er ergens een overblijfsel uitsteekt in dit landschap.

            

We wandelen naar het dorpje Peissant waar op het dorpsplein tegenover de volgende rustpost in het gemeentehuis waar je zelfs als koppel een rustpost kan bemannen. Daar waar je in Vlaanderen ver moet zoeken naar hoffelijkheid zijn ze hier niet kwistig om iedereen een “Bonjour” over te brengen naar de medemens, daar kunnen ze in ons landsdeel iets van leren. We zoeken terug het fietspad op waar we terug de wandelaars op pikken van de 20km vooraleer we samen rusten in de rustpost te Fauroeulx.

We zoeken het bos van Wauhu op, niet voor het onverharde maar voor de geasfalteerde oude spoorlijn. Een wegwijzer langs onze route komt mij heel bekend voor met name die naar de Norbertijnse abdij van Bonne-Espérance waar we naartoe wandelen. Een beetje geschiedenis: De abdij van Bonne-Espérance, die in 1130 werd opgericht, was in handen van de Norbertijnenorde. Ongeveer 650 jaar lang hebben er 1350 religieuzen gewoond. De laatste religieuzen hebben de abdijgebouwen in 1798 overgekocht en in 1829 aan het Seminarie van Doornik overgelaten. Sindsdien wordt er een college in ondergebracht. De abdij raakte tijdens de Franse Revolutie in onbruik, maar het is de enige abdij in Henegouwen waarvan de gebouwen intact zijn gebleven. De meeste gebouwen dateren uit de 18de eeuw, maar in sommige binnenruimtes werd de stijl uit de 13de of 16de eeuw bewaard. Bovendien werd de kerktoren, een basiliek waarin het bekende standbeeld 
van Onze-Lieve-Vrouw van Goede Hoop werd ondergebracht, in de gotische stijl uit de 15de eeuw opgetrokken.

         
 
Genoeg met de geschiedenis alsook met de rust in de rustpost. We wandelen weer verder en nemen afscheid van de 20km die al naar Binche wandelen en wij blijven verder afdalen naar het dorpje Waudrez voor de laatste rustpost. Nu nog een goede 2 km, al moeten we wel weer naar boven naar de Kathedraal tegenover het museum van de Gilles die je in alle kleuren en vormen kan vinden. Nog even een passage door het winkelgedeelte vooraleer we terug stappen in de startzaal waar een muziekbandje voor de ambiance zorgt waar ook gedanst wordt, een typisch carnavalstrekje van deze stad. Met deze omlijsting rest ons nog de terugreis naar het zeitje toe.

Verslag: Birger Coulier
Fotoreportage (Birger Coulier)

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate