Vredestocht in herfstkleuren te Oostnieuwkerke

Geschreven door op 19-11-2017

Vredestocht in herfstkleuren te Oostnieuwkerke

De weersvooruitzichten waren zeer gunstig, ik koos voor een thuiswedstrijd bij WSV De Coilliemolen Groot-Staden. Locatie was deze keer zaal Zonneheem in de deelgemeente Oostnieuwkerke. Het was nog geen 9u en dus amper klaar maar rondom de startplaats waren de parkeerplaatsen al ingenomen. Na de plichtplegingen zoals groepsfoto van de medewerkers kon ik de baan op voor mijn tocht van 10 km, meer zit er voorlopig nog niet in.

Oostnieuwkerke vormt samen met Westrozebeke en Staden Groot-Staden. De deelgemeente telt zo’n 3400 inwoners en grenst aan de stad Roeselare, het ging ook deze richting uit.

      

Toen ik de Onze-Lieve-Vrouwkerk voorbij stapte moest ik onbewust terugdenken aan het drama dat zich hier verleden week afspeelde toen de jonge moeder begraven werd die omkwam in een terroristische aanslag in New York. Aan de buitenzijde van het gebouw bevindt zich een gedenksteen die opgericht werd ter nagedachtenis van de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog. Wat verder kwamen we nog een gedenktelen voorbij gewijd aan de bevrijding van de Tweede Wereldoorlog. Mijn tocht ging verder richting Moerasbos op wijk De Most. Langs de Vyvestraat, op één van de rustigste plaatsen van de gemeente, werd in 2002 het Moerasbos aangeplant. De naam verwijst naar de drassige landen waarop de aanplant gebeurde op een oppervlakte van 2 hectare. In oktober 2010 wordt het speelbos officieel opengesteld. Krinkelend doorliepen wij het bosje en aan de splitsing ging het voor mij rechtsaf wat mij op het parcours van de 10 km bracht. Wijk De Most ligt het dichtst bij Roeselare en zo betraden we Roeselaarse grond. Even voorbij het chirolokaal ’t Okkernootje komen we bij de wegsplitsing aan het oorlogsmonument op De Most. De plaat is een ontwerp van architect Paul Rome en herdenkt het 4e Regiment Jagers te Voet dat op 30 september 1918 Oostnieuwkerke bevrijdde en in de nacht van 1 oktober werd veroverd , lees ik op het infobord van de wandelclub. De tekst is beknopt, wat uitnodigt om te lezen. De tekst is deels Franstalig en deels Nederlandstalig. Van hieruit gaat het richting rustpost, gevestigd in het Ruitercentrum. Het zaaltje zat bomvol, snel een koffie nemen, een groepsfoto maken en dan snel weer de baan op voor de laatste km.

      

De Ruiter is een Roeselaarse wijk die aanleunt bij Oostnieuwkerke. Het gehucht ligt zo’n 2,5 kilometer ten zuidwesten van de oude Roeselaarse stadskern, net buiten de nieuwe buitenwijken van de stad en de stadsring, de R32. De wijk ligt op de noordelijke valleioever van de Collievijverbeek. Deze naam toont inderdaad veel gelijkenissen met de naam van de inrichtende wandelclub Coilliemolen. Onderweg kom ik op een infobord een gedicht van Jef Soenens tegen, ‘In het krijt’, ik citeer het begin: “De Ruiter: voor speurneuzen een open boek, grenzeloos als een knipoog in het landschap, het lachend vergezicht van deze stad.” De wegen slingeren zich hier doorheen het landschap wat mooie beelden oplevert van voortschrijdende wandelaars ofschoon het felle zonlicht spelbreker is. Het bordje ‘Nog 1 km’ kondigt meteen het einde aan van mijn tocht.

      

Het was een verzorgde tocht langs hoofdzakelijk rustige wegen doorheen een landelijke streek. De zon zorgde voor een heerlijke wandeling. Dank aan de inrichtende club: de parcoursbouwer, de bestuursleden en de vele medewerkers die zorgden voor een goed verloop. Enig minpuntje wat ik achteraf van enkele wandelaars vernam was dat één rustpunt voor 20 km toch wat weinig is. Dat zorgde er uiteraard voor dat de grootste afstanden twee tot drie keer dezelfde rustpost betrokken wat tot grote drukte leidde.

      

 

Geschreven door Frans D’Haeyere
 
Fotoreportage: Frans D’Haeyere 

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate