Euraudax Lede

Geschreven door op 04-11-2017

Euraudax Lede

Begin juli waren we ook te gast bij Jeroen & Etienne te Lede voor hun organisatie bij Euraudax, nu enkele maanden later staat het weer op het programma met hetzelfde concept maar toch een ander parcours. Wie Euraudax nog vreemd is laat ik jullie nog eens op de hoogte stellen dat aan een wandeltocht bij Euraudax meedoen, wil zeggen dat het een groepswandeling is onder leiding van een baankapitein over een afstand vanaf 25km tot zelfs 200km (al is deze niet in België meer te vinden) aan een tempo van 6km/u op hoofdzakelijk Belgisch & Frans grondgebied. 

Nadat Kristel mij heeft vervoerd van het station naar t’ Kantientje heb ik juist nog de tijd om mij in te schrijven want het nodige materiaal wordt reeds bovengehaald om mij in te schakelen als signaleur om mijn wandelmakkers veilig door te tocht te gidsen. Jeroen blaast om 9 uur op zijn fluitje, het teken om te vertrekken voor de 1ste van 2 lussen van 25 km. We wandelen richting de spoorlijn om al vlug het onverharde op te zoeken onder zonnige omstandigheden, nu nog tenminste.

          

Het voetbalplein van KVC Jong Lede is druk bezaaid met de vele jeugdploegjes die hollen achter een bal die naar het juiste doel moet zien te geraken. Ons doel is om straks 50 km op te teller te laten krijgen dus stappen we verder waar we aan het paaltje van Erembodegem het stukje bos met name de Molenmeersen, doorwandelen daar waar in tegenstelling tot vorig jaar nu de boomstammetjes opzij werden gelegd. Daar waar de jagers zich klaar maken om te jagen wandelen we terug naar Lede waar we halt houden aan Château Etienne of beter gezegd zijn woonplaats waar we getrakteerd worden door een bekertje zelfgemaakte soep met bijhorend een boterham met kopvlees of gehakt. Etienne is dus vroeg uit de veren dus om al die boterhammen te serveren alsook zijn soep te koken met behulp van zijn vrouwtje.

Op onze tocht komen we herkenbare stukjes tegen die we nog weten van de vorige tochten zo te denken aan de stamkroeg de Weimenier met zijn rustgevend terras grenzend aan het natuurgebied Geelstervallei die vandaag weliswaar gesloten is. We zijn ondertussen beland in het gehucht Impe daar waar de ranken er troosteloos bij liggen typisch voor de herfst. Het kerkplein van Smetlede dorp doorkruisen we waar we een stukje volgen van de hier ‘Vier uitersten- wandelroute’ tot aan Serskampdorp waar rusten wordt geblazen in het plaatselijk cafeetje.

         

Wanneer we weer op route zijn passeren we het kasteeltje van meneer Brantano (CEO van die schoenenwinkel) & herkennen we de plaatsen waar op eerdere organisaties van Euraudax Lede een wagenrust werd gepland. De zon heeft plaats gemaakt voor de eerste regendruppels dus mogen we de paraplu opendoen net terwijl we een deel beschutting krijgen door de vele bomen in het Onnebos, al is het gedeelte verhard waar we op wandelen. Is het nu toeval of niet maar net nu gaan de slagbomen dicht, perfect gegokt dus door Jeroen die hierdoor de kans krijgt om de groep weer in elkaar kan schuiven.

Aan het grasperkje krijgen we een jenevertje aangeboden, hier moet iets aan de hand zijn! Dit wordt aangeboden door naast de organisatoren ook door de vader van Jeroen die vandaag zijn 1ste schelp behaald alsook, zijn zoon (en baankapitein) Jeroen die zijn 3de als mede-organisator Etienne die zijn 2de schelp behaald. Wat is een “schelp” vraag je wellicht af? Wel, dat is een beloning als je 1000 km hebt behaald bij Euraudax over tochten van 25 of 50km met maximum één van die tochten per wandeldag. Het is niet meer ver wandelen tot we weer aan de startzaal zijn om onze boterhammetjes te benuttigen. Voor 33 wandelaars is de afstand van 25km iets te kort en verzamelen rond 14.20u om onder de paraplu te beginnen aan de 2de lus van 25km.

               

We wandelen op dennennaalden en ruilen Lede voor Hofstade in waar al wat mogelijk is groen uitslaat bij de plaatselijke voetbalveld van Gijzegem, daar waar zelf de sponsors geen plaatsje krijgen rond het terrein. We wandelen het dorp uit terug de natuur in met name het Eekbos met zijn uitkijkhut te Schoonaarde waar in tegensteling tot vroeger bijna geen wandeltocht dit plaatsje hier aandoet, des temeer dat Jeroen zijn parcours naar hier heeft gepland om ook dit stukje te zien.

         

In café ‘Lange Pier’ waar we nu eventjes rusten heeft de gerante een obsessie voor bierflesjes zo te merken aan de vele soorten bevestigd aan de muur in het zaaltje achteraan. De gerante kwam ons ook vertellen dat hij daarmee begonnen is in 1998 en onlangs meer dan 500 flesjes moest weg doen daar hij geen plaats meer had. Na de pauze is het tijd om de fluohesjes als lampjes boven te halen daar de duisternis gevallen is. We passeren het station van Schoonaarde om de lapjes aan te steken daar het nuttig kan zijn om de onverharde ondergrond te zien. Het is daarvoor dat Jeroen de laatste week nog een keer in de valavond het slottraject nog een keer heeft verkend in dezelfde omstandigheden daar het toch anders is dan in volle daglicht te wandelen. Afwisselend natte als droge weidepassages houden we nog eventjes halt aan de wagenrust te Wichelen, de thuisbasis van de wandelclub waar de organisatoren zijn bij aangesloten.

Nog een 6tal kilometertjes rest er ons nog naar de startzaal waar we onze wandelboekje eerst af stempelen en een afspraak kunnen maken op zondag 25 februari opnieuw te Lede voor de volgende 25 km organisatie van Euraudax Lede.

Verslag: Birger Coulier
Fotoreportage (Birger Coulier)

De wandelclub

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate