Met de Westhoekstappers op Herfsttocht naar “Wietschate”

Geschreven door op 28-10-2017

Met de Westhoekstappers op Herfsttocht naar “Wietschate”

Wandelclub “De Westhoekstappers” uit de Ieperse deelgemeente Vlamertinge was vandaag aan zet in Voormezele voor het derde luik van hun jaarprogramma, met name de Herfsttocht. Het was tevens de uitreiking van de biertrofee aan alle wandelaars die hadden deelgenomen aan alle 3 de Westhoekstapperstochten in 2017.

Vanuit het OC ga ik op pad voor 21 km, de tocht gaat vandaag richting “Wietschate”. Het Heuvellands dorp staat vandaag de dag bekend als opnamelocatie van de immens populaire televisiereeks " Eigen Kweek ".
Rechts van mij valt het mooie domein en kasteel Elzenwalle op. De benaming van het Elzenwallekasteel, gelegen langs de Kemmelseweg, is ontleend aan de vochtige omgeving die geschikt was voor het planten van Elzenstruiken. Het kasteel werd na de Eerste Wereldoorlog wederopgebouwd door architect-aannemer Ernest Blerot uit Brussel in 1921. Door huwelijk is hij tevens eigenaar van het kasteel. Ook de Kemmelberg ontsnapt niet aan ons oog. Langs de Vierstraat is het best pittig klimmen geblazen tot aan de Croonaerd, een mooi groen hoekje nabij Wijtschate.

         

Ik wandel naar een eerste mooi stukje natuur, het Kampagnebos. Enkele overblijfselen van stellingen brengen ons terug in herinnering aan de Grootten Oorlog. Een aantal bunkers die nu onderdak verschaffen aan vleermuizen en een restant van een gemetste schacht met de naam Dietrich, zijn de stille getuigen van een bewogen periode. Er volgt een eerste pauze in de Vrije Basisschool. Jammer dat de organisatoren niet de geplande turnzaal konden/mochten gebruiken want nu was het lokaaltje toch niet echt groot voor het aantal opgekomen wandelaars. En zeker als de 21-km stappers hier twee maal voorbijkomen.

        

Hierna volgt een lus rondom Wijtschate. De lus gaat tot tegen de grens met Mesen. In de verte merk ik de koepelvormige toren van de Sint-Niklaaskerk van het kleinste stadje van België op. Omwille van zijn eigenaardige koepelvorm wordt deze kerk ook wel “den dikkop” genoemd. Op deze lus liggen een aantal militaire begraafplaatsen verspreid. Een ervan is het Cabin Hill Cemetery, genoemd naar een herdershut die er ooit heeft gestaan, een ander is het Derry House Cemetry. Langs de Oosthoek wandel ik voorbij het statige gebouwtje “De Linde” wat tot 1972 een schooltje was, en nu mooi heringericht is als vakantiewoning. Er volgt een tweede pauze in het plaatselijk schooltje. Velen nemen buiten plaats onder een afdak waar enkele tafels en stoelen werden geplaatst.

            

Er volgt nu nog een 7-tal km tot de finish. We volgen een flink stuk van de Kraters en Mijnenwandelroute. Deze route is 7 km lang en verbindt de meeste nog zichtbare relicten uit WO I rond Wijtschate. Aan het verhaal van de Mijnenslag die plaats had op 7 juni 1917 wordt extra aandacht besteed. Op die dag ontploften 19 dieptemijnen onder de Duitse stellingen. Door de verrassingsaanval die erop volgde veroverden de Geallieerden Wijtschate en Mesen. Ter hoogte van de Sint-Medarduskerk staat het beeld "The Miner". Een kunstwerkje die de Engelse tunnelgraver verbeeldt die tijdens WOI de Duitse stellingen ondergroef bij het plaatsen van springstof met als doel de stellingen op te blazen tijdens de gekende mijnenslag van 7 juni 1914. Op de gevel van het plaatselijke café Sint – Hubert prijkt een karikatuur die enerzijds verwijst naar de situatie tijdens de eerste Wereldoorlog en anderzijds de hilarische VRT – reeks “Eigen kweek” in het daglicht stelt. Ik wandel naast het oude voetbalplein van Wijtschate en stap ik één brok natuur in. Op dit stuk wandeling door het bos, kom ik voorbij de Duitse Dietrich-schacht tegen waarvan je nog de ingang kan zien.

        

Vanaf begin 1916 waren de geallieerden reeds volop aan het graven onder de Duitse stellingen. De Duitsers waren hiervan op de hoogte. Ze startten de bouw van 29 verticale schachten die uitliepen in horizontale tunnels. Via deze tegentunnels probeerden, ze de Britse aanvalstunnels te counteren. Eén van die gemetste schachten, genaamd Dietrich, ligt dus in het mooie Kampagnebos. De restanten van de schacht en een bunker werden blootgelegd en voor het publiek ontsloten. Het laatste bezienswaardigheid tijdens deze tocht is de site Bayernwald. De 40 m hoge site, die uiteraard ook deel uitmaakt van de Frontlevenroute, wordt tijdens WO-I sterk bevochten. In november 1914 leveren Franse en Beierse soldaten een verbeten strijd om deze militair en strategische plaats te veroveren. De Duitsers winnen het gevecht en noemen de site Bayernwald. Van 1914 tot de zomer van 1917 bouwen zij deze stek uit tot een onneembare vesting die grotendeels bestaat uit loopgraven en bunkers. Na de oorlog komt de site in handen van privéeigenaars die er een soort privémuseum uitbouwen Sinds 2004 is, mits betaling, het gerestaureerde domein, wat uiteindelijk maar 10% van de originele versterkte nederzetting bevat, toegankelijk voor het publiek. De Croonaert Chapel Cemetery, genoemd naar de vroegere "Croonaertkapel", is een laatste militaire begraafplaats die we tijdens deze tocht voorbijstappen.

        

We hebben vandaag genoten van een Herfsttocht, waarbij het oorlogsverleden die de streek tekent als een rode draad door de diverse trajecten liep. Meer dan welke oorlog ook, de “Groote Oorlog 14-18” heeft ook hier zijn sporen nagelaten. Het werd een tocht die naast de talrijke stille oorlogsgetuigen evenzeer een stukje groene kaart trok langsheen de voorbodes van het Heuvelland. Natuur, rust, authenticiteit en een rijke geschiedenis zijn allemaal te ontdekken in dit zuidelijkste stukje Westhoek. Intacte veldwegels en een prachtig landschap trekken hier jaarlijks duizenden recreanten aan. In het OC werd ons nog een jenever aangeboden n.a.v. hun 35-jarig bestaan.

TEKST: Mario Carton

 

De Westhoekstappers mochten op deze landelijk editie van de Herfsttocht maar liefst 1045 wandelaars verwelkomen.TEKST: Mario Carton

Geniet mee van enkele sfeerbeelden:

Fotoreportage (Mario Carton)

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate