Prachtige spilzakkentocht in Wortel

Geschreven door op 28-09-2017

Prachtige spilzakkentocht in Wortel

We gaan vroeg uit de veren en begeven ons naar Wortel een deelgemeente van Hoogstraten, na een rit van 1u25 komen we aan in Wortel. Wortel heeft twee mogelijke verklaringen. Een eerste verklaring stelt dat de naam tweeledig is en afgeleid zou zijn van het Germaanse woord ‘wurt’ (kruid) en lauha bosje op zandgrond. Ook de tweede verklaring stelt dat de naam zou afkomstig zijn van ‘wurt’ of ‘wort’, met de betekenis in het Nederduits: hoge oever aan een waterloop. Sinds 1822 was er een interneringkolonie voor landlopers gevestigd. Deze werd 1993 omgevormd tot strafinrichting.

We starten vanuit de voetbalkantine en het is een lussenparcours.  Drie lussen van ongeveer 7 kilometer. De organisatie is in handen van wandelclub de Noorderkempen Hoogstraaten.

Spilzak is een spotnaam voor de inwoners van Hoogstraaten. De “Vijfcentenmannekens”, anders gezegd spaarzame gierige mensen, kregen een paar eeuwen geleden in Hoogstraaten de spotnaam “spilzakken”. Arm als ze waren gingen ze spellen (spillen een dialect van dennennaalden) rapen om vuur te maken. Het woord zak vindt men terug in “dikzak”, papzak, platzak enz. Het gaat dus om een typisch Hoogstraats woord.

          

We gaan van start voor de eerste lus van 7,1 km. Het is nog vrij donker en het is licht aan het regenen. Langs het voetbalplein naar een pad dat ons op een woonkern afzet, we lopen door de woonkern naar een landelijke weg die ons verder meeneemt. Het Jan Heut wandelpad is ons volgend ding, een heerlijk stukje natuurschoon in de streek van Casteire in de kolonie Wortel. Jan Heut was een grote natuurvriend, kunstschilder en glazenier (1903-1976). De torendreef brengt ons langs de landlopersbegraafplaats. De meeste eenzame landlopers zijn op het kerkhof begraven. Vele witte kruisjes geven geen naam naar een loden plaatje met een getal. Bij aankomst in de kolonie werd de naam van de landloper vervangen door nummer. Met nummer leefden ze….en stierven ze. Deze begraafplaats is niet meer in gebruik, uitzonderlijk geeft de burgemeester toestemming om iemand te begraven. Het gaat dan altijd om een oude landloper, die na afschaffing van de wet op landloperij in 1993, in de gevangenis van Wortel mocht blijven wonen. De begraafplaats is eigendom van het agentschap natuur en bos en wordt beheerd door de stad Hoogstraten.

         

Verder bereiken we een groot meer, deze plaats noemde “Bootjeven". We trekken verder door de vallei van de Merke een landschap zonder grenzen. De Merke is een zijriviertje van de Mark en vormt de natuurlijke grens tussen België en Nederland. De vallei van de Merke staat borg voor 100 hectare bijzondere natuur. We kunnen genieten van dit prachtig stukje natuur dat ons onder de schoenen wordt geschoven. Dreven en smalle paden blijven elkaar in snel tempo opvolgen.

Door een privédomein naar een landelijke weg die ons wat later afzet op het volgende bosdoorsteekje, een landelijke weg brengt ons terug tussen de bebouwing naar de voetbalkantine.  Daarna beginnen we aan de tweede lus van 7,7 km. De eerste 500 meter is dezelfde als vorige lus, waarna  we wat draaien en keren tussen de bebouwing en ons terug afzet aan het bos van wortel kolonie voor een volgende prachtige bosomloop. We vertoeven geruime tijd in het gebied op slingerende smalle paden en door prachtige dreven. We verlaten het bos en een smal pad tussen de weiden zet ons af op een aardeweg naar het domeinbos de schootse hoek. De schootse hoek is 41 ha groot en ligt volledig op Nederlands grondgebied. We lopen verder door het domein op vochtige en droge zandgrond, langs zomereik en ruwe berk. Door een dreef met oude beuken gaat het verder. We verlaten het gebied en we volgen de Antwerpse Kempen route tussen de weiden en de akkers waarna een landelijke weg ons verder mee neemt.

         

We komen langs bekende café “Café van Holland” te Castebie, die al meer dan 100 jaar bestaat en 4 generaties. We worden terug de veldwegen opgestuurd, smalle paden tussen de weiden en de velden worden nu ons ding en brengen ons terug in de bewoonde wereld. Een asfaltweg tussen de bebouwing brengt ons terug naar de start. Na het nuttigen van een koffie met een lekker stukje taart beginnen we aan de laatste lus van 6,9 km. De eerste 500 meter hetzelfde als vorige keer. Lopen terug tussen de bebouwing die ons op een fietspad brengt dat we volgen, waarna we de landelijke wegen gaan opzoeken die ons terug aan het bos afzetten voor een volgende bosomloop. We lopen door het grenslandschap Taxandria en grensoverschrijdend natuurgebied. Taxandria is de oude Germaanse benaming voor de huidige Kempen. De naam herinnert aan de Texuandri een stam uit de Romeinse tijd. Lopen verder door het licht glooiend landschap door bossen, heide en veengebieden, vennen en beekvalleien.

We volgen geruime tijd het Juul Noeyenspad. Een dreef brengt ons terug op een fietspad die ons verder mee neemt en tussen de bebouwing brengt en langs de Sint-Bapistkerk uit de 15e eeuw terug naar de startplaats. Meteen het einde van een prachtige wandeling door de kolonie van Wortel, een bosrijk gebied.

Verslag: Ides Codde
Fotoreportage (Ides Codde) 

De wandelclub
  • De Noorderkempen Hoogstraten vzw

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate