Herfstachtige Zevenbundertocht

Geschreven door op 30-09-2017

Herfstachtige Zevenbundertocht

Wandelclub Op stap door Nukerke stond op de laatste zaterdag van september in vanuit Louise-Marie voor hun jaarlijkse Zevenbundertocht. Louise-Marie is een uniek dorpje midden in de Vlaamse Ardennen, gelegen op de noordflank van het Muziekbos op de grens van Maarkedal en Ronse. In deze omgeving zijn de Vlaamse Ardennen op hun best: het heuvelachtig landschap, de prachtige bossen, de glooiende landwegen en paden, de rust en de stilte, kortom alles om de wandelaar te laten genieten.

Vanuit zaal La Salette gelegen langs het mooie dorpspleintje waar je het kunstwerk "Louise-Marie daar zit muziek in" aantreft ga ik op pad voor 23 km puur wandelgenot. De weergoden waren de wandelaars vandaag niet echt goed gezind, het zou de ganse dag grijs en nevelig blijven. Een paraplu konden we af en toe best gebruiken.
Voorzitter en parcoursbouwer Marc Dezitter had vandaag weer het beste van zichzelf gegeven en had een gloednieuw traject uit zijn mouwen geschud.

        

Zevenbunder hoor ik velen zeggen…... Welnu een bunder is in feite een oude oppervlaktemaat, die in Nederland in 1816 werd gelijkgesteld aan 1 hectare of 10.000 vierkante meter en in 1937 is afgeschaft.
Ik trek vrijwel onmiddellijk de wijde natuur in langs de Boskantwegel en de veldwegen, kerkwegels en pittige hellingen volgen elkaar voortdurend op. Vooraleer we Etikhove bereiken hebben wij de eer om als eerste wandelaars over het gloednieuwe, nog in aanleg zijnde wandelpad te stappen. Hier en daar zijn echter al wat oranje gespoten markeringen die de barsten aantonen in de nieuwe betonstroken. Ik stap over de Holbeek richting het centrum van Etikhove waar een eerste rustpost is voorzien in de Vrije Basischool. Het zaaltje is behoorlijk gevuld, enkelen hebben plaats genomen buiten, waar tafels en stoelen uitgezet werden. Ja, het was een grijze bedoening, maar echt koud was het niet vandaag. Voor de eerste maal na de zomer heb ik wat last van condens op mijn lens toen ik een groepsfoto wou nemen van de medewerkers.

        

Een geplaveid pad neemt ons na de pauze verder op sleeptouw en brengt ons tot in Leupegem. Eventjes wandel ik langs de spoorlijn die ik dwars naar een kiezelweg. Ik volg nu de spoorlijn die vroeger naar Ruien liep over grote kiezelstenen en al enkele jaren gebruikt wordt als wandelpad en verder als fietspad naar Ruien na het verdwijnen van de spoorlijn. Niet echt aangenaam wandelen op die grote kiezelstenen als je het mij vraagt.
Ik kom nog eventjes terug op de naam Zevenbunder. Het wordt misschien wat duidelijker als we weten dat ‘Zevenbunder’ (naam van de tocht) staat voor de volkse benaming voor het voetwegje, dat start net voorbij de Ladeuze-watermolen, wat verder de Geitenhoek/Hekkebrugstraat kruist, dan even door de velden gaat en tenslotte parallel met de spoorweg tot in Leupegem loopt. Het wegje, grotendeels grondgebied Oudenaarde, kreeg de naam ‘Markbeke’.

            

Na de zoveelste heerlijke boswegels ga ik inderdaad op zoek naar de Ladeuzemolen. De molen dateert van voor 1500. De watermolen was van 1830 tot 1850 in het bezit olieslager De Vos. Bij testament komt hij in 1892 aan Delcoigne-De Vos en blijft in de familie tot 1939. Er werd een stoommachine geplaatst in 1909. Vanaf de zeventiger jaren van vorige eeuw werkt de molen niet meer en hij dient alleen nog als woonst, die momenteel te koop staat. De beek en het rad dient nog als bezienswaardigheid langs de Maarkebeek. De prachtige lus van 7 km zat erop en zo trek ik terug naar het dorpsschooltje voor een tweede pauze.

        

Etikhove, deelgemeente van Maarkedal telt zo’n 2.500 inwoners, heeft een historisch verleden. Er werden bijlen in gepolijste vuursteen en Romeinse muntstukken en graven gevonden. Na mijn middagmaal stap ik langs de Sint-Britiuskerk en worden de 16 en 23 km wandelaars gesplitst van de andere afstanden. Wij trekken richting Speelnatuur Puttene. Op dit avontuurlijke speelterrein kan je op boomstammen en houten constructies je klim- en klauterskills bijschaven! Je kan je verstoppen of gewoon heerlijk niksen in de wilgenhutten of waterdiertjes spotten in één van de poeltjes. In dit laatste stuk van ongeveer 8 km krijgen we enkele stevige klimpartijen voorgeschoteld. Ik bevind mij echt in heerlijk wandelgebied, trek richting Boekzitting, het alomgekende Muziekbos laten we vandaag links liggen. Aan de pittoreske paadjes en vergezichten komt maar geen einde en zo vergaat de tijd snel. In de verte doemt de kerktoren van Louise-Marie al op, het einde is in zicht.

        

Een dergelijke tocht beschrijven is bijna onbegonnen werk. Er is zoveel moois te zien dat ik woorden tekort komt om dit alles te omschrijven. De stevige klimpartijen die we voorgeschoteld kregen, mochten er ook best zijn. Bovendien is het uitzicht over de streek gewoon adembenemend. Boswegels, weilanden en vergezichten vormden de rode draad in deze schitterende “Zevenbunder” route. Aan de talrijke medewerkers van wandelclub “Op stap door Nukerke” een dikke proficiat voor hun inzet om deze organisatie tot een goed einde te brengen.
Het enige wat tegenviel vandaag was het regenachtige weer. Voorzitter Marc Dezitter was wat ontgoocheld over de opkomst, toen ik huiswaarts reed stond de teller op 545 deelnemers.

TEKST: Mario Carton

Geniet mee van enkele sfeerbeelden:

Fotoreportage (Mario Carton)

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate