Idyllisch wandelen rondom Mullem.

Geschreven door op 10-05-2017

Idyllisch wandelen rondom Mullem.

Het schilderachtige Mullem langs de Korte Ast met zijn mooie linden, is altijd een bezoekje waard. In het typische pittoreske dorpje is de tijd bij wijze van spreken stil blijven staan. Op woensdag 10 mei 2017 organiseerde wandelclub Hanske de Krijger hier haar prachtige “Rondom Mullem” wandeltocht.

Ik kom vandaag genieten in en rond een van de meest pittoreske kasteeldorpen in Vlaanderen. Een uniek dorp aan het einde van de wereld. Wie Mullem voor de eerste keer binnenkomt en halt houdt aan de kerk kan zijn ogen nauwelijks geloven : hier is de 19de eeuw blijven stilstaan. Hier bevindt men zich, zoals de inwoners van de streek het zelf graag zeggen: “tenden de weireld”. De Oudenaardse deelgemeente is echt een Vlaams schilderachtig dorp zoals men het zich niet zou durven voorstellen: een kerk te midden van het kerkhof, een dorpsplein met het voormalig dorpsschooltje, een kasteel verscholen in een park, enkele prachtig goed bewaarde hoevetjes en verder de stilte, de rust, de natuur.
Vandaag werd die rust echter wat verstoord. Deze unieke wandeltocht mocht maar liefst 1461 wandelaars verwelkomen. Met als gevolg toch wel wat parkeerproblemen. Op een gegeven moment gaven de organisatoren de raad om te vertrekken vanuit de rustpost te Lede.
Niet getreurd, ik ben gekomen om te wandelen en na het nemen van een groepsfoto van de medewerkers ga ik op pad voor 22 km puur wandelgenot.

           

De tocht start langs de wachtbekkens, die het overtollige water moeten opvangen en zo het nabije Mullem van overstromingen moet vrijwaren. Ik wandel richting Bekemolen, ook wel Thomaesmolen genoemd.
Met zijn ligging pal naast de drukke N60 Gent-Oudenaarde is de Mullemse Bekemolen een opvallende en bekende verschijning in het landschap. Vele voorbijgangers weten wellicht niet dat het om een uniek monument gaat. De Bekemolen bestaat naast de stenen windmolen ook uit een uit de dertiende eeuw daterende watermolen, die combinatie op dezelfde plek is enig in Vlaanderen. Door de kouters en het Wilgenpad wandel ik richting Huise. Langs de mooie Huisekoutermolen en het Roleynpad gaat het naar de rustpost te Lede. De Huisekoutermolen stond oorspronkelijk sinds 1512 in Waregem. Na jarenlang verval werd hij in 1975 heropgebouwd te Huise. In 2012 onderging de molen andermaal een grondige restauratie en werd hij weer opengesteld.
Gelukkig was het goed weer en hadden de organisatoren wat tafels en stoelen buiten geplaatst. Koffie drinken in het zonnetje, het gaf mij een goed gevoel.

   

Samen met de 18 km maken we hier een schitterende lus van iets meer dan 7 km. Eerst stap ik langs de Leedse beek en verder langs het Neerhof. De Kasteelbeek wordt 2 x gedwarst om verder te gaan naar Wannegem. Via ‘t Leeggoed gaat het naar de kunstgalerij van Willy Demeester. Ook de imposante hoeve Ter Hoeien en het kasteel de Ghellinck worden aan elkaar verweven via een opeenstapeling van rustige veldwegen en stille trage wegen richting de Schietsjampettermolen. In 1571 werd hier reeds een windmolen opgericht, die echter instortte in 1959. De huidige molen stond tot 1982 in het West-Vlaamse Houthave en werd vermoedelijk opgericht in 1796. Bij de verhuis werd de molen met hand en tand verdedigd door de toenmalige Houthaafse veldwachter. De Houthaafse veldwachter aarzelde niet zijn pistool te trekken en te schieten. Vandaar de naam van deze molen.
Het was zeer druk in het gemeenschapslokaal 2dorpen Wannegem-Lede, gelukkige was er buiten nog een plaatsje vrij buiten om mijn boterhammen op te eten.

           

Na deze laatste pauze trekken alle afstanden richting de vallei van de Leedsebeek. De 7, 10 en 18 km vervolgen hun weg langs voetpaadjes in de buurt van de Rooigembeek, om zo opnieuw in het schilderachtige Mullen uit te komen. De 14 en 21 km maken nog een ommetje via Rooigem, de Vijflindendreef en twee onverharde weggetjes. Eenmaal langs de Rooigembeek stap ik, met een ijsje in de hand, terug richting het pittoreske dorpje Mullem.
Meteen het einde van een prachtige tocht waar men volop heeft genoten van rust , stilte en natuur. Dikke proficiat aan parcoursbouwer van dienst Daniël Deman, het was een prachtige wandeltocht. Maar eigenlijk zijn we dat gewoon van wandelclub Hanske de Krijger…. Ook dank aan de vele vrijwilligers voor hun hulp zowel in de startzaal als in de rustpost.
Op zaterdag 3 juni maken we graag afspraak voor de Molentocht vanuit Mater.

TEKST: Mario Carton

Geniet mee van enkele sfeerbeelden:

Fotoreportage (Mario Carton)
Fotoreportage (Willy Palmkoeck)

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate