Sprokkeltocht in Borsbeke

Geschreven door op 04-02-2017

Sprokkeltocht in Borsbeke

Het Oost-Vlaamse Borsbeke, gelegen in de Denderstreek aan de Molenbeek, is een deelgemeente van Herzele. De naam Borsbeke is afgeleid van Bursitbace wat een samenvoeging is van Bursitja, stekelig struikgewas en beek. Bij het binnenkomen in de startzaal is de lekkere geur van versgebakken wafels al duidelijk aanwezig. Maar er moet eerst gewandeld worden. 

Een eerste lus brengt de wandelaar via de Nieuwstraat naar een steegje tussen de huizen door. Daarna wordt de Irisstraat bereikt die ons naar een prachtig parcours begeleidt. Dreven en veldwegels vormen een groot deel van het parcours. Onderweg wordt er genoten van prachtige vergezichten.
Zo wordt er rustig verder gewandeld door de velden, een stuk Molendijk en nog meer veldwegels, naar de Borsbekestraat. Voor enkele afstanden is de rustpost in de startzaal.

            

Na het afstempelen van de deelnemerskaart en het nuttigen van een kop koffie wordt de 2de lus aangevat.
Deze voert ons rond de Sint-Antoniuskerk naar de Provincieweg.
Borsbeke is sterk verbonden met Sint-Antonius, de 17e-eeuwse kerk is daarvan het symbool. In de middeleeuwen moesten misdadigers van de Gentse schepen te voet naar deze plaats komen, ter boetedoening van hun daden.
De verering van Sint-Antonius vindt men nu nog terug in de jaarlijks terugkerende paardenommegangen, waarbij de paarden worden gezegend. Ook de jaarlijkse kermis in januari wordt aan hem gewijd. Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Borsbeke

Na de provinciebaan volgt de Ravenskouterlos met een pittige klim. Eenmaal boven gaat het verder langs landelijke wegen, een enkele dreef en een steegje, terug naar de startzaal.
Het bleef al de ganse voormiddag droog, maar nu begint het stilaan wat te regenen. Ondertussen zijn de grotere afstanden op weg door verschillende omringende dorpen zoals Ressegem, Aaigem, Burst.
In Aaigem herinnert een monument aan een neergestort vliegtuig tijdens WO II. Op 29 mei 1944 stortte het toestel, dat op de terugweg was naar Engeland, hier neer. Foto’s van de bemanningsleden plakken een gezicht op de namen die vermeld zijn op de herinneringsplaat.

          

De grotere afstanden hebben af te rekenen met enkele zeer modderige dreven maar genieten ook van het prachtige landschap. Dat genieten wordt wel minder als ze, na de rust, getrakteerd worden op hevige regen. De paraplug gaat open en het fototoestel dicht.
Zo komen ze terug in de startzaal, kletsnat, maar toch tevreden over de wandeling.
De verse wafel zal nu dubbel zo lekker smaken!

Er werd gewandeld onder een grijze hemel met in de namiddag flink wat regen, maar het mooie parcours maakte alles goed. Alle 1650 wandelaars zullen het waarschijnlijk wel beamen.


           

Verslag: Josiane Questroy 
Fotoreportage (Josiane Questroy) 

De wandelclub

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate
/nieuws/bericht/6910