1ste Euraudax van 2017 (100 km van Schilde)

Geschreven door op 18-01-2017

1ste Euraudax van 2017 (100 km van Schilde)

Euraudax heeft de eer de eerste 100kilometer wandeling van 2017 op de agenda te zetten. De 100km van Schilde is aan zijn 21ste editie toe toch is het de laatste keer dat Frank Rottiers deze laat plaats vinden vanuit Schilde. We, dat zijn naast mij nog 68 anderen, verlaten de startzaal Mano om te wandelen langs de drukke baan direct al in het donker tussen de villa- wijken van SInt-Gravenwezel. 

Wanneer we de dorpskern van Schoten ingaan via de Willem Churchilllaan waar we het stadhuis passeren staat er een beeldje n.a.v. de 100ste editie van de Scheldeprijs die hier telkens eindigt. Aan het kapelleke 'Aan d' onbevlekte maagd en Moeder Gods Maria gaan we naar de Westkaai waar we het beeld van "Een op een meerpaal gezeten schipper"(de visser met zijn pijp) tegenkomen onderweg naar onze allereerste stop in zaal 'Bart' te Merksem waar we kunnen genieten van een snee rozijnenbrood met een kop koffie. Na de stop wandelen we voor bij Hof van Rosendael, een onderdeel van het gemeentepark van Merksem. Het Hofke is een overgebleven onderdeel van een veel groter gebouw dat in 1944 werd gebombardeerd door de geallieerden. Het slot werd in 1637 gebouwd als buitenhuis voor de rijke familie Roosendael. In de 19e eeuw werd het een armenhuis. Er werden speeltuigen geplaatst voor kinderen. Het bevat ook een kasteel omringd door water en sportvelden. We steken het Albertkanaal over om dit keer niet via de Scheldekaaien te wandelan daar deze zijn afgesloten wegens de springtij en zijn we genoodzaakt om op de baan te wandelen en vinden aan de overkant(al moet je goed kijken in het donker)het MAS te zien. Dit wil zeggen dat we de provinciehoofdstad Antwerpen binnen wandelen waar er veel wegenwerken aan de gang zijn.

             

Na de caférust tegenover de stadsschouwburg leid de baankapitein Frank Rottiers niet alleen het traject maar speelt ook als gids en geeft uitleg bij al die bezienswaardigheden zoals het Steen met daarvoor de meest bekende woord van afgelopen jaren nl. "Lange Wapper". Het is niet het tracé waar wel het monument die hier sinds 1962 staat. Lange Wapper is een ietwat ludiek spook uit de Antwerpse folklore. Eén van zijn fratsen bestond erin dat hij zich zo lang kon maken dat hij door de vensters van de hoogste verdiepingen kon binnenkijken. Zo staat hij ook afgebeeld. De legende wil dat deze kwelgeest vooral 's nachts te voorschijn kwam en dan dronkaards achtervolgde. Eerst liep hij als klein mannetje achter hen aan, maar hij kon zich almaar groter maken, tot hij boven de huizen uitstak. Toen de dronkaard dan hijgend en zwetend thuiskwam, keek Lange Wapper door zijn raam naar binnen. Soms vermomde hij zich ook als een klein kind om moedermelk te kunnen drinken. Maar als de moeder hem weer in zijn bedje wilde leggen, liet hij zichzelf zo groot worden dat hij niet meer in de kamer paste. Een andere legende die met Lange Wapper verbonden is, verklaart waarom er zoveel Mariabeelden op de gevels van de huizen in het centrum staan. De Antwerpenaars die Lange Wapper omwille van zijn pesterijen beu waren, ontdekten dat de kwelgeest absoluut niet van Maria hield. Ze plaatsten daarom allemaal Mariabeeldjes op de gevels van hun huizen. De beeldjes deden Lange Wapper almaar verder wegvluchten, tot hij uiteindelijk in de Schelde viel en verdronk. We passeren verder ook het toneelhuis, Onze-Lieve-Vrouwekathedraal en natuurlijk ook het stadhuis in Renaissancestijl.

            

We blazen even uit bij een drankje om nog het Rubenshuis te passeren om op de Meir, de duurste straat van België op te wandelen. Na de Sint-Carolus Borromeuskerk en de stadsbibliotheek(is het nu toeval of niet)doorwandelen we het schipperskwartier met de verlichte ramen waar daarachter vrouwen klanten lokken en hier definitief het centrumgedeelte afsluiten. Nu het een keer rustig is aan het sportpaleis beginnen de magen te knorren, hoog tijd om ons ontbijt te nuttigen in de zaal te Merksem. We merken op dat we halfweg op onze wandeltocht zijn en passeren het standbeeld van Joske, Joske wie???Joske Vermeulen, Trammezantlei 122 in Schoten. Een zaklamp is nu echt nodig want we wandelen door het domein Peerdebos met het kasteel van Brasschaat met zijn basiliek alsook een bruggetje die heel voorzichtig word overwonnen daar deze heel glad is en goed moeten vast klampen aan de reling.. Wanneer we het sportcomplex De Zeurt in Schoten halt houden voor een chiptje en bekertje frisdrank mogen we onze fluo-vestjes stilletjes opbergen daar het ochtendlicht boven de horizon komt. Wel wel wel, waar belanden we hier nu terug? Het is het exacte paadje die we gisterenavond ook hebben bewandeld en nu begint de zon volop te schijnen op weg naar de wagenrust. We wandelen Sint-Gravenwezel binnen waar we riante villa's op onze traject komen en op zoek gaan naar beschutting van de bomen want het water staat hoge bij vele wandelaars daar ze een plasstop moeten inlassen. Door de struiken zien de aandachtige wandelaars het "Kasteel van 's Gravenwezel". Het is even na de klok van 10.45u en we zijn beland in de startzaal al is het niet de finish maar het is tijd al om de middagmaal te benuttigen. Deze bestaat uit tomatensoep, kervelstoemp met chipolata & een ijsje als dessert al laten er deze inruilen voor een middagdutje.

         

Zo als de magen zijn gevuld rest er ons nog 1/4 van de afstand waar we tegenover de zaal het Vennebos inwandelen waar we bunkers passeren voordat we het Domein Rivierenhof doorwandelen met zijn kasteel maar toch op onze stappen moeten keren daar de wandelpaadjes grotendeels onder water staan. Het is tijd om Oelegem(Ranst)binnen te wandelen om aan de molen voor de laatste keer een café binnen te gaan. Je kan zien dat dit nog nieuw is daar de eigenaars de kneepjes van het vak nog niet goed in de handen hebben daar we lang moeten wachten op onze bestelling en zelfs een 8tal collega's geen drankje hebben kunnen benuttigen door de trage bedoening. 87km hebben we al achter de rug waar we steeds flirten met de grens van Schilde langs de brede boulevards waar we in de verte de kop van de groep voor de mensen achteraan steeds kleiner zien worden. We maken nog even de tijd om achter de supermarkt de laatste krachten in te nemen alsook de laatste ballast te lossen om deze keer niet door het bos weer in te wandelen maar nog even nog een blokje te maken al zijn we ruimschoots eerder arriveren en iedereen(67 van de 69 vertrokkene)proficiat wensen met in het bijzonder 2 collega's die hun zoveelste gouden arend hebben behaald. Natuurlijk mogen we de mensen van de wagenrust en de baan- en wegkapiteins die voor onze veiligheid bij deze wandeling hebben gezorgd niet vergeten te bedanken voordat we terug huiswaarts onze bed gaan bezoeken. 

          

Verslag: Birger Coulier 
Fotoreportage (Birger Coulier) 

De wandelclub

ONZE
PARTNERS

Webdesign by digicreate
/nieuws/bericht/6880